{"id":1544,"date":"2018-11-08T18:00:11","date_gmt":"2018-11-08T17:00:11","guid":{"rendered":"http:\/\/literackieprzeszpiegi.pl\/?p=1544"},"modified":"2018-11-10T18:59:41","modified_gmt":"2018-11-10T17:59:41","slug":"pierwszy-krok-do-marzen-serce-w-skowronkach-m-kordel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/literackieprzeszpiegi.pl\/index.php\/2018\/11\/08\/pierwszy-krok-do-marzen-serce-w-skowronkach-m-kordel\/","title":{"rendered":"Pierwszy krok do marze\u0144 – “Serce w skowronkach” M. Kordel"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

“Bo gdy si\u0119 m\u00f3wi komu\u015b drugiemu, \u017ce si\u0119 go kocha, to wyznanie sprawia, \u017ce liczba pojedyncza znika. <\/strong>
\nOd tego momentu wszystko dzieli si\u0119 na dwa”.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Pami\u0119tna tego, jak dobrze si\u0119 bawi\u0142am przy poprzedniej ksi\u0105\u017cce Magdaleny Kordel “Serce z piernika<\/a>“, si\u0119gn\u0119\u0142am po jej kontynuacj\u0119, czyli “Serce w skowronkach”. Bo gdybym po samej ok\u0142adce mia\u0142a zadecydowa\u0107, czy czyta\u0107 czy nie… No c\u00f3\u017c, ok\u0142adka zdecydowanie mnie nie przekonuje. Na szcz\u0119\u015bcie – zawarto\u015b\u0107 i owszem.<\/p>\n

W “Sercu w skowronkach” powracaj\u0105 starzy znajomi. Klementyna, niezmiennie tworz\u0105ca piernikowe (i nie tylko!) cude\u0144ka, babcia Agata wci\u0105\u017c pogubiona, wiecznie dociekaj\u0105ca Dobrochna, cudnie cierpliwy doktor Piotru\u015b… i wiele, wiele innych postaci. I oczywi\u015bcie Marcepan z Pasztetem. I Miasteczko, kt\u00f3re ju\u017c nie mo\u017ce si\u0119 doczeka\u0107 na w\u0142asn\u0105 cukierni\u0119 z prawdziwego znaczenia.
\nCo prawda Klementyna dalej jest uparta jak osio\u0142, chocia\u017c zastanawiam si\u0119, czy w jej przypadku nie by\u0142oby trafniejsze okre\u015blenie – jak ko\u0144. Ale o tym musicie przeczyta\u0107 sami!<\/p>\n

Los nie pozwala si\u0119 im nudzi\u0107. Ale w sumie tak to jest, jak si\u0119 lekcewa\u017cy przeczucia i przenikliwe spojrzenia \u015bw. Antoniego. A tajemnice rodzinne maj\u0105 to do siebie, \u017ce przypominaj\u0105 o sobie w najmniej odpowiednich momentach. B\u0119dzie nostalgicznie, z \u0142ezk\u0105 w oku; do tego smakowicie i \u017cartobliwie.<\/p>\n

No bo jak jest Matka Natura, to chyba powinien by\u0107 te\u017c Ojciec Naturalny, no nie?
\n<\/em>(…) No tak… – przytakn\u0105\u0142, z ca\u0142ych si\u0142 usi\u0142uj\u0105c opanowa\u0107 narastaj\u0105cy w g\u0142owie m\u0119tlik.
\nNo i pewnie gdzie\u015b jest – doda\u0142 pospiesznie.
\n<\/em>Chyba, \u017ce wygin\u0105\u0142. – Wida\u0107 Dobrochna nie mia\u0142a zbyt dobrego zdania o ojcach.
\n– Tak jak dinozaury. To chyba mo\u017cliwe, prawda? <\/em><\/p>\n

Pewne rzeczy dziej\u0105 si\u0119 zwyczajnie “po co\u015b”. By z\u0142apa\u0107 oddech, by pomy\u015ble\u0107 o sobie – swoich marzeniach i potrzebach. Tutaj jest sporo czasu na takie przemy\u015blenia – gdzie\u015b mi\u0119dzy radosnym szczebiotem Dobrochny, pilnowaniem Agaty, kt\u00f3ra wci\u0105\u017c spogl\u0105da t\u0119sknym wzrokiem zza firanki i ma\u0142\u0105 przerw\u0105 od… cukierniczenia.<\/p>\n

Ta ksi\u0105\u017cka to naprawd\u0119 dobra odskocznia od codzienno\u015bci. Nawet nie przeszkadza\u0142o mi powt\u00f3rzenie pewnego schematu fabularnego, znanego z poprzedniej cz\u0119\u015bci. I przede wszystkim przeznaczona dla niedowiark\u00f3w. Bo autorka pomaga za\u0142o\u017cy\u0107 czytelnikowi r\u00f3\u017cowe okulary i uwierzy\u0107, \u017ce marzenia mo\u017cna spe\u0142nia\u0107, a nie tylko o nich m\u00f3wi\u0107<\/p>\n

I na zako\u0144czenie – ma\u0142y cytat z przymru\u017ceniem oka:<\/p>\n

\nKa\u017cdy prawdziwy m\u0119\u017cczyzna \u017cyje po to, by je\u015b\u0107 ciastka.
\n<\/em>Zapami\u0119tajcie to sobie, moje nieopierzone dzierlatki,
\n<\/em>\u017caden pan, maj\u0105c wypieki w domu,
\n<\/em>nie b\u0119dzie szuka\u0142 s\u0142odkich, kruchych babeczek gdzie indziej.<\/em><\/p>\n