![\"bar\"](\"http:\/\/literackieprzeszpiegi.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/bar-211x300.jpg\")
Ci\u0119\u017cko jest wraca\u0107 do korzeni, zw\u0142aszcza po 20 latach nieobecno\u015bci. Postrz\u0119pione wspomnienia o zapakowanych w po\u015bpiechu dw\u00f3ch walizkach, mieszcz\u0105cych skromny dobytek. \u017badnego wyja\u015bnienia, \u017cadnego usprawiedliwienia tej ucieczki.<\/p>\n
Sztuk trzy. A m\u00f3wi\u0105, \u017ce chodz\u0105 parami. “Nie potrzebuj\u0119 \u017cadnej nieruchomo\u015bci w Chorzowie, mie\u015bcie wci\u015bni\u0119tym w \u015bl\u0105ski krajobraz. Kojarzonym z g\u00f3rnikami i weso\u0142ym miasteczkiem, do kt\u00f3rego nikt mnie nigdy nie zabra\u0142<\/em>“.<\/p>\n By\u0142a na “nie” w kwestii wszystkiego, co wi\u0105za\u0142o si\u0119 z tym miejscem. Ponad 20 lat temu matka podj\u0119\u0142a decyzj\u0119, \u017ce ju\u017c d\u0142u\u017cej nie mog\u0105 tutaj mieszka\u0107. Uciek\u0142y od babci Stasi, uciek\u0142y od ojca – rze\u017abiarza, kt\u00f3ry rozmija\u0142 si\u0119 z rol\u0105 wzorowego ojca i m\u0119\u017ca. “Zupe\u0142nie niespodziewanie zaczyna ogarnia\u0107 mnie prze\u015bwiadczenie, \u017ce je\u017celi tam nie wr\u00f3c\u0119, \u017ce je\u017celi nie pos\u0142ucham s\u0142\u00f3w babci, nie spr\u00f3buj\u0119 si\u0119 dowiedzie\u0107, przed czym lub przed kim tak naprawd\u0119 uciek\u0142a mama, nie dam rady zrobi\u0107 kolejnego kroku. Na zawsze pozostan\u0119 mi\u0119dzy tam a tu, mi\u0119dzy by\u0142o a b\u0119dzie<\/em>“.<\/p>\n “Bar na Starym Osiedlu” to pi\u0119kna pod wieloma wzgl\u0119dami i zarazem nostalgiczna opowie\u015b\u0107 o \u015al\u0105sku – tym dawnym i tym wsp\u00f3\u0142czesnym. A tak\u017ce o naszych korzeniach i tradycjach, kt\u00f3re zawsze b\u0119d\u0105 tkwi\u0107 w ka\u017cdym z nas, niezale\u017cnie od tego, gdzie b\u0119dziemy.<\/p>\n “Sama zobaczysz. Jak si\u0119 z dusz\u0105 \u015al\u0105zoka urodzisz, to te\u017c \u015al\u0105zokiem umrzesz. Oboj\u0119tnie kaj mieszkosz. Tako prawda<\/em>“.<\/p>\n Sabina Waszut ujmuje swoj\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 i prostot\u0105. Dzi\u0119ki nim ta ca\u0142a opowie\u015b\u0107 o skomplikowanym \u015bwiecie, w kt\u00f3rym “b\u0142\u0119d\u00f3w nie da si\u0119 naprawi\u0107, trzeba z nimi nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107”, nabiera prawdziwo\u015bci i takiej swojsko\u015bci. I ja jej wierz\u0119. I nie tylko dlatego, \u017ce codziennie mijam po drodze w\u0142a\u015bnie taki \u015al\u0105sk…<\/p>\n __________________<\/p>\n Sabina Waszut “Bar na Starym Osiedlu”, <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ci\u0119\u017cko jest wraca\u0107 do korzeni, zw\u0142aszcza po 20 latach nieobecno\u015bci. Postrz\u0119pione wspomnienia o zapakowanych w po\u015bpiechu dw\u00f3ch walizkach, mieszcz\u0105cych skromny dobytek. \u017badnego wyja\u015bnienia, \u017cadnego usprawiedliwienia tej ucieczki.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":226,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_uf_show_specific_survey":0,"_uf_disable_surveys":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[28,29,18],"yoast_head":"\n
\nNieszcz\u0119\u015bcia pojawi\u0142y si\u0119 w \u017cyciu Aleksandry Kie\u015b jak z\u0142y sen. Straci\u0142a prac\u0119, poirytowany ch\u0142opak zatrzaskuje za sob\u0105 drzwi, a z rodzinnego Chorzowa dochodz\u0105 niespodziewane wie\u015bci. W ci\u0105gu zaledwie tygodnia nast\u0119puje podw\u00f3jna zmiana jej statusu – od tej pory jest bezrobotna i wolna. A na dodatek odziedziczy\u0142a niechciany spadek po babci na \u015al\u0105sku. Wbrew sobie wraca z Warszawy do tego szarego Chorzowa z mglistymi wspomnieniami o swojej babci i poczuciem, \u017ce \u015bwiat si\u0119 wali.<\/span><\/p>\n
\nStrach, kt\u00f3ry towarzyszy jej w tym mie\u015bcie, nie jest zwi\u0105zany z tym, \u017ce nie podo\u0142a wyzwaniu prowadzenia baru. To strach przed przesz\u0142o\u015bci\u0105. Bo wspomnienia powracaj\u0105. Znajome miejsca, \u015bl\u0105ska gwara pobrzmiewaj\u0105ca na ka\u017cdym kroku i reminiscencje z dzieci\u0144stwa. Ich czw\u00f3rka – ma\u0142a Ola, mama Sylwia, wiecznie nieobecny tata Ignacy i ukochana babcia Stasia. Ciep\u0142e wspomnienia, w kt\u00f3rych pobrzmiewa \u017cal, skierowany do ojca. Za jego nieobecno\u015b\u0107, puste butelki i zwyczajna ludzka zazdro\u015b\u0107 o jego prac\u0119. Chocia\u017c s\u0142abo go pami\u0119ta\u0142a, zrzuca\u0142a na niego ca\u0142\u0105 win\u0119 za rozpad rodziny. I w\u0142a\u015bnie te niewyja\u015bnione relacje, z wci\u0105\u017c jeszcze \u017cyj\u0105cym ojcem, sprawiaj\u0105, \u017ce Aleksandra nie mo\u017ce znale\u017a\u0107 swojego miejsca. Ci\u0105gle jest gdzie\u015b pomi\u0119dzy.<\/p>\n
\nWydawnictwo Muza
\ndata premiery: 28.09.2016 r.<\/p>\n