Kiedy my\u015blisz, \u017ce \u017caden literacki pomys\u0142 na nieboszczyka nie jest ci obcy, pojawia si\u0119 Ji\u0159\u00ed B\u0159ezina i jego najnowszy krymina\u0142 \u201eNa popi\u00f3\u0142\u201d. Ci\u0119\u017cko nie zwr\u00f3ci\u0107 uwagi na nieboszczk\u0119, kt\u00f3ra w wi\u0119kszo\u015bci spali\u0142a si\u0119 podczas po\u017caru w mieszkaniu. Ocala\u0142 tylko jej fragment \u2013 od kolan w d\u00f3\u0142. A zagadkowego charakteru zbrodni dope\u0142nia fakt, \u017ce nic innego nie uleg\u0142o spaleniu.<\/p>\n\n\n\n
Tom\u00e1\u0161 Volf doskonale zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce jego pierwsze \u015bledztwo w peryferyjnej, praskiej komendzie b\u0119dzie nietypowe i raczej prowadzone w osamotnieniu. Nowi koledzy nie pa\u0142aj\u0105 do niego sympati\u0105, raczej tylko toleruj\u0105 jego obecno\u015b\u0107. Szukaj\u0105c trop\u00f3w i odpowiedzi Volf natrafia na pami\u0119tnik m\u0142odej kobiety, Veroniki, kt\u00f3ra odsiaduje wyrok za \u0142udz\u0105co podobny po\u017car sprzed lat.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNa popi\u00f3\u0142\u201d jest krymina\u0142em tre\u015bciwym, ba – rzek\u0142abym minimalistycznym, ale w dobrym znaczeniu tego s\u0142owa. Ma mniej ni\u017c 300 stron, czyli nie powala obj\u0119to\u015bci\u0105, ale pomimo tego potrafi przyku\u0107 uwag\u0119 do ko\u0144ca. Ji\u0159\u00ed B\u0159ezina nie marnuje czasu czytelnika na zb\u0119dne \u201ezapychacze\u201d, co nie oznacza, \u017ce nie stara si\u0119 u\u015bpi\u0107 jego czujno\u015bci i odwr\u00f3ci\u0107 uwagi. \u015awiadomie buduje fabu\u0142\u0119 na bazie kontrast\u00f3w, najpierw przeplataj\u0105c \u015bledztwo ws. pijaczki z do\u015b\u0107 infantylnym pami\u0119tnikiem Veroniki, by p\u00f3\u017aniej zestawi\u0107 wsp\u00f3\u0142czesne \u015bledztwo z tym, co przed laty sta\u0142o si\u0119 w domu dziadka dziewczyny. I, o dziwo, sprawa z przesz\u0142o\u015bci stopniowo zaczyna zagarnia\u0107 ca\u0142\u0105 uwag\u0119 czytelnika.<\/p>\n\n\n\n
Oczami Volfa podpatrujemy i analizujemy mikrospo\u0142eczno\u015b\u0107 Ka\u010d\u00ednova, w kt\u00f3rym Veronika sp\u0119dza\u0142a pami\u0119tne lato, przekonana, \u017ce to w\u0142a\u015bnie jest jej miejsce na ziemi. Wci\u0105\u017c \u017cyj\u0105c wspomnieniami beztroskiego dzieci\u0144stwa, nie zauwa\u017ca\u0142a zmian w swoim otoczeniu, niekoniecznie tych dobrych. Czy naprawd\u0119 \u201esw\u00f3j\u201d mo\u017ce tak szybko sta\u0107 si\u0119 \u201eobcym\u201d?<\/p>\n\n\n\n
Obco w Pradze te\u017c czuje si\u0119 Volf. Ale rola samotnego wilka w s\u0142u\u017cbie sprawiedliwo\u015bci bardzo mu pasuje i nie b\u0119dzie chcia\u0142 tego zmienia\u0107, aczkolwiek utrudnia mu to prac\u0119. Jeszcze przyjdzie czas, by oswoi\u0107 praskie uliczki, szemrane meliny i lokalnym z\u0142oczy\u0144c\u00f3w. Chocia\u017c jego uparto\u015b\u0107 to du\u017ce ryzyko, kt\u00f3re mo\u017ce go doprowadzi\u0107 zar\u00f3wno do awansu, jak i do patrolowania ulic stolicy.<\/p>\n\n\n\n
Do\u015b\u0107 d\u0142ugo zastanawia\u0142am si\u0119, czy wolne tempo \u015bledztwa powinnam uzna\u0107 za zalet\u0119 czy wad\u0119. Z jednej strony \u015bledztwo nietypowe, Volf ma tylko dwie r\u0119ce i nie zna terenu, ale to przesiadywanie w praskich melinach d\u0142ugo nic nie wnosi\u0142o. Z drugiej strony \u2013 policyjne po\u015bcigi, sprawdzanie tysi\u0105ca trop\u00f3w czy strzelaniny pasowa\u0142yby do tego \u015bledztwa jak pi\u0119\u015b\u0107 do oka. W tej sprawie nie liczy si\u0119 kolejny podpis prze\u0142o\u017conego na aktach zamykaj\u0105cych spraw\u0119 a cierpliwo\u015b\u0107, wytrwa\u0142o\u015b\u0107 i poczucie sprawiedliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
___<\/p>\n\n\n\n