“Pracujemy w bardzo podobnych branżach. Ja również nie mogę żyć bez śmierci. To moje paliwo. Jesteśmy tacy sami i mamy takie same potrzeby”.

“Ten świat odszedł. I już nie wróci, bo nie ma po co. Ludzie dziś na inne rzeczy patrzą, inne doceniają. Może ten nowy świat wcale zły nie jest, ale chciałbym, żebyście wy, miastowi, docenili wieś”.

“Każda wersja prawdy jest plastyczna, formujemy swoją rzeczywistość w taki sposób, żeby przykryć prawdę. Czasami wychodzi to tak dobrze, że udaje nam się przekonać nawet samych siebie”. 

“Ludzie po prostu umierają z niecierpliwości, by trafić na Trupią Farmę…”.

“Wszyscy mówią, że to tylko moje wyobrażenia i że muszę się wreszcie z tego otrząsnąć, ale ja wiem, że ona żyje i gdzieś tam jest, i nigdy nie przestanę jej szukać”.

(…) jej odmowa potępienia całej tej maszyny, której sama była trybikiem, nie miała być – jak kiedyś wierzyłem – skutkiem trwającego dziesiątki lat prania mózgu, ale właściwą, może nawet uczciwą reakcją na niesłabnące wyrzuty sumienia”.

: